Trichodes kakalardoak buztangorria berarengana hurbiltzen ikusi du eta, mokokatua izan baino
lehen oihu egin dio bere indar guztiarekin.
- Baina, erotu egin al zara, ala?
Txori gosetiak guztiz harriturik erasoa geratu du badaezpada ere.
- Baina zuk ez duzu ongi ikusten, ala?- Jarraitu du hasierako haserre-tonuari eutsiz.
- Zer ikusi behar dut bada?
- Aiba laletxe!! Ba nire koloreak!!!
- Gorria eta urdina??
- Bai, horiek berak. Eta zer iruditzen zaizkizu koloreok?
- Oso politak dira. Gustuko ditut.
- Ados, milesker. Baina pentsatu pixkat, faborez. Zergatik uste duzu horrelako kolore deigarriak janzten ditudala?
- Mmmmm … Oso pertxenta zarelako?? Ez da nire kasua, baina txorien artean ere badira batzuk asko apaintzen direnak.
- Bada nirea ezta ere.
- Orduan? Barkatu, baina ez zait okurritzen.
- Orduan hau da daukagun modua zuoi, intsektujaleoi, pozoitsuak garela abisatzeko, eta kasurik egin ezean eta janez gero, gutxienez astebeteko tripako mina bermatzen dizut.
- Eta gehienez?
- Litekeena da zureak egitea.
- Joño, broma gutxi, gero.
- Hala da, bai.
- Eta nola dakit nik benetan ari zaren ala ez ote zaren gezurretan, handituskelkerietan?
- Galdera ona. Baina zuk uste duzu milaka eta milaka urteko eboluzioa eta arrakasta handitustelkeriz aritzeko moduan dela.
Azken argudio horrek gure hegazti gaztea pentsakor utzi du. Azkenean zuhurki jokatzea erabaki du.
Galdutako denboraz gogaiturik agur esan gabe alde egin du.
Gure kakalardoak, berriz, minutu pare bat behar izan ditu sustoaz berreskuratzeko eta
gero hasperen luze bat egin du.
Hori bai, are eta argiago dauka, zernolako txoriburu-belaunaldia datorren ikusita,
batesiar mimetismoarendako garai txarrak datozela eta mimetismo arruntarekin
konformatu izan balitz agian lasaiago biziko zela.
No hay comentarios:
Publicar un comentario