Udaberriaren lehenengo ateraldi honek goizaleenak ere esnatu ditu jada. Horien artean atzo aurkitu nuen "erlastar arotza" delako hau. Dudarik gabe, paraje hauetatik topa dezakegun bitxorik ikusgarrienetako bat da. Batetik, bere tamaina dugu, laupabost zentimetro luze baditu, eta erlastar guztiak bezala “potoloa”eta iletsua ere bada. Bestetik, bere koloreak ere bitxiak dira; gorputza beltz-beltza eta hego marroiak baina iridiszentziarekin urdin-ilun edota more egiten direnak eguzkiak jotzen dienean. Eta hori gutxi balitz, hegan egitean ateratzen duen burrunba ere deigarria da oso.
Izen zientifikoak bere bizimoduaren berri ematen digu. Xylocopa hitzak egur zerratzailea, hau da, arotza esan nahi du. Bere barail indartsuekin enborretan hainbat tunel paralelo egiten ditu eta bukaeran tunel horiek guztiak bilduta gela handi bat egiten du. Bertan polena eta nektar dexente biltegiratu eta gero, dozena bat arraultz jartzen ditu, eta larbak jaiotzen direnean hortxe elikatuko dira, udararen amaiera arte.
Udazkenean polenaz elikatzen ematen dute eta gero jaio zireneko zuloetara erretiratzen dira negu-gorria igarotzera. Udaberriaren epeltasunarekin berriro aktibatu eta bikotekide bila hasiko dira, ernalketarekin zikloa berriro martxan hasteko.
Badirudi gure erraldoia ipurterrea dugula, eta ni bezala loaldi laburrekoa. Imaginatzen dut bere zulotxoan, bueltaka, eta bere anai-arreben protestak “Egon hadi geldi, berriro esnatu nauk/n eta”. Eta azkenean, denetaz asper-asper eginda epeltasunaren lehenengo zantzuekin, hartu eta ni banoa hemendik, agur.
Oporretan lagunekin edo famialiarekin egun batzuk kanpindendan pasatzera joaten garenean, eta goizaldean lehenengoa esnatzen naizenean ... bada horixe bera!!
No hay comentarios:
Publicar un comentario